स्वावलंबन - Swavlamban

स्व. अवलंबन म्हणजेच स्वावलंबन,

        स्वतःवर अवलंबून राहणे अर्थातच स्वतःची सर्व कामे स्वतःच करणे म्हणजेच खरे स्वावलंबन होय. स्वतःची लहानमोठी सर्व कामे आपली आपण केली पाहिजेत. कोणत्याही कामासाठी दुसऱ्यावर अवलंबून राहता कामा नये. जो दुसऱ्यावरी विसंबला, त्याचा कार्यभाग बुडाला. असे म्हटले जाते यातही स्वावलंबनाचे महत्त्व सांगितले आहे. दुसऱ्यावर विसंबून राहून जो स्वत: काही न करता स्वस्थ बसतो, त्याचे काम कधीच होत नाही. जो स्वतःच परिश्रम करतो त्याचे कार्य निश्चितपणे सिद्धीस जाते. अगदी लहानपणापासूनच ही सवय अंगी बाळगणे खूपच आवश्यक आहे.

        आता हेच पहा ना स्वतःचे दप्तर, वह्या, पुस्तके, कपडे नीटनेटके जागच्या जागी .ठेवणे ह्या रोजच्या सवयींमध्ये म्हणजे सुद्धा स्वावलंबनच.

        कालचीच गोष्ट, हस्त व्यवसायाच्या तासासाठी बाईंनी गुळगुळीत रंगीत कागद, कात्री आणि डिंक आणायला सांगितला होता. आईने सर्व वस्तू आणून दिल्या, पण मी मात्र, आई तूच माझ्या दप्तरात ठेव गं सगळं. असं म्हणून मोकळा झालो आणि खेळायला निघून गेलो. आईचं पुढचं बोलणं ऐकलच नाही.. शाळा सकाळची होती. नेहमीप्रमाणे उठलो स्वत:चं आवरलं आणि ७ वाजता शाळेत गेलो. हस्त व्यवसायाचा तास आला आणि मी कागद, कात्री, शोधू लागलो पण दप्तरात त्यापैकी काहीच नव्हतं. बाईंनी तासभर वर्गात उभं केलं. त्याचक्षणी ठरवून टाकलं की असा आळस पुन्हा करायचा नाही. आपलं काम आपणच करायचं माझ्या वागणुकी तला हा बदल पाहून आई गालातल्या गालात हसली आणि म्हणाली, जय स्वावलंबन मी ही तिच्या सुरात सूर मिसळला, होच मुळी, जय स्वावलंबन कारण स्वावलंबनाचे महत्त्व मला पटले होते.

धन्यवाद, तुम्हाला हा निबंध कसा वाटला हे कमेंट बॉक्स मध्ये जरूर कळवा.